15/05/2010 = ETAPPE 3 : Houffalize – La Roche – Houffalize (87 km)

Voer voor technische bikers!

Etappe 3 is ietsje korter dan de andere ritten. Maar vergis je niet. Sommigen zullen allicht niet eens zoveel minder lang op de fiets zitten als gisteren. Vooral de aanloopfase is pittig. Het Ourthedal heeft dan ook heel wat te bieden aan de mountainbiker. Een snelle bevoorrading in Bérismenil kan even voor verpozing zorgen. Maar omdat we vandaag aan de competitieve deelnemers een eenmalige trip in lijn aanbieden (groepsstart dus) tot en met de top van de Col de Haussire (km 41), zal een deel van het LCMT-peloton hier weinig rust nemen. Toch is doseren niet onbelangrijk met de bijzonder lastige en onverharde beklimming van de Haussire. Wetende dat de asfaltversie tot nummer 1 in het Belgische overzichtsboek Côte-à-col werd uitgeroepen, zal ook deze MTB-helling het uiterste vergen.

Onze recente verkenning van de derde etappe bracht ons twee dagen na Pasen terug op de Col de Haussire. Om het aansluitende asfaltstuk van vorig jaar te vermijden hebben we een nieuwe route door de bossen uitgezet (onder voorbehoud van goedkeuring door Waters en Bossen, maar gezien bepijling voor wandelaars en VTT zou zulks in orde moeten komen).

Elf kilometer verder komen we aan in Samrée en vervoegen we het vroegere parcours van 2009. Maar in die 11 km worden wel 220 hoogtemeters overwonnen en nog eens zoveel bergaf gefietst. Technische stukken door een bos waarin wel nogal wat takken en omgehakt hout voor een soms chaotische bedoening zorgt. Onze eerste passage bestond dus uit veel takken aan de kant gooien, zodat de LCMT-bikers bij hun doortocht iets vlotter door zullen kunnen fietsen. Het zal overigens wel aardig meevallen, nu wij al een eerste opruimbeurt hebben verricht. Niettemin blijven wij de situatie ter plaatse opvolgen. Mocht kort voor de etappe alsnog nieuwe houtkap voor problemen zorgen, zullen wij die anders zeer mooie ruwe en technische lus schrappen. Maar wij hopen met u dat zulks niet het geval hoeft te zijn. Na een steile afdaling in het woud, rijden we immers langs een heerlijk kabbelend riviertje. Natte voeten zijn allicht onvermijdelijk, ook in mei. Maar met een aangename lentetemperatuur waren alvast wij dat zo vergeten. En dit was pas begin april. De beklimming terug naar boven was anders geen hapklare brok. Schakelen en terugschakelen was de boodschap, maar vooral ook op het juiste moment kracht zetten en je evenwicht vinden tussen het naar beneden stromend water en de afwisseling van keien en soms veenachtige stroken. Een echte mountainbiker moet niettemin in staat zijn om het grootste deel van dit traject al fietsend te doen. En ja, als je dan toch een stukje lopend moet overbruggen, de omgeving die je in ruil krijgt helpt zulks op slag te vergeten. Om de recreatieve mountainbikers die op dag 3 mogelijk al wat vermoeid zijn van dienst te zijn, zullen we het evenwel mogelijk maken om na de Haussire-passage een short-cut naar Samrée en de bevoorrading aan te bieden. Je wint zo 9 km, maar verliest wel een van de ruigste en meest typerende LCMT-passages. In geval van slecht en nat regenweer zouden we die short-cut voor allen doorvoeren. Wij hopen uiteraard dat net het tegendeel het geval zal zijn en de gele brembloemen iedereen naar dit stukje diepe Ardennenwoud zullen lokken!

De bevoorrading ligt dus in de buurt van het dorpje Samrée. Daarna gaat het weer de groene Ardeense wouden in voor heel veel bikersgenot. Na het dwarsen van de toch wel voor fietsers niet ongevaarlijke weg nabij de Baraque Fraiture (uitkijken daar!) rijden we door een stukje grondgebied van een plaatselijke gravin (met permissie!). We mogen zelfs een bevoorrading organiseren aan een grafelijke hoeve (net voor Les Tailles), vermits we de rest van het privédomein respecteren. De finale loopt stilaan dalend naar Houffalize, maar onderschat toch de soms veenachtige paden niet op deze ‘sentiers communales’ richting Dinez.
!! Op dezelfde dag wacht een technische slotfase naar de aankomst in het hoteldomein. En krijgen de 40 best geklasseerde wedstrijd-deelnemers nog een bijkomende SHORT-RACE in en rond Ol Fosse d´Outh ter afsluiting.

Een tip voor eventuele natte schoenen!

Neem krantenpapier mee naar de LCMT. Op dag 3 moet er sowieso op enkele plaatsen door het water. Fietsend of wadend, natte voeten zijn onvermijdelijk. Met hetzelfde zonnige lenteweer als in 2009, zullen de voeten daar zeker geen last van hebben. Maar ’s avonds kan het allicht geen kwaad om met wat krantenpapier de schoenen weer helemaal uit te drogen tegen de slotetappe. Daarom: steek snel 1 of 2 recente kranten in je bagage! Nemen weinig of geen plaats, maar kunnen uw schoeisel tijdens de LCMT elke avond netjes uitdrogen.